MEDIX, God. 16 Br. 87/88  •  Pregledni članak  •  Interna medicina HR ENG

Kardiorenalni sindrom – definicija, klasifikacija i klinički značajCardiorenal syndrome – definition, classification and clinical relev

Sanjin Rački, Ivan Bubić

Pojam kardiorenalni sindrom (KRS) često se koristiti bez dobro prihvaćene definicije, a uključuje širok niz međusobno povezanih poremećaja srca i bubrega. Nova klasifikacija prepoznaje pet podtipova koji odražavaju patofiziologiju, vremenski okvir, kao i prirodu popratne srčane i bubrežne disfunkcije. KRS se može okvirno definirati kao niz patofizioloških poremećaja srca i bubrega pri čemu akutne ili kronične disfunkcije jednog organa mogu izazvati akutne ili kronične disfunkcije drugog. KRS tipa 1 odražava naglo pogoršanje srčane funkcije što dovodi do akutne bubrežne ozljede. KRS tipa 2 obuhvaća kronične srčane funkcionalne abnormalnosti koje dovode do progresivne kronične bolesti bubrega. KRS tipa 3 sastoji se od naglog pogoršanja funkcije bubrega koji uzrokuju akutnu srčanu disfunkciju. KRS tipa 4 opisuje stanje kronične bolesti bubrega koja doprinosi smanjenju srčane funkcije, srčanoj hipertrofiji i/ili povećanom riziku od neželjenih srčanožilnih događaja. KRS tipa 5 odražava sustavne poremećaje koji uzrokuju i srčanu i bubrežnu disfunkciju. Korištenje ove klasifikacije može pomoći liječnicima u karakteriziranju pojedinih skupina bolesnika, u obrazloženju za određene strategije liječenja kao i u dizajniranju budućih kliničkih studija. 

Ključne riječi:
biomarkeri; čimbenici rizika; kardiovaskularne bolesti; zatajenje bubrega, kronično; zatajivanje srca

Članak u cijelosti pročitajte u tiskanom izdanju MEDIX, God. 16 Br. 87/88

The term cardiorenal syndrome (CRS) has been increasingly used, but without a consistent definition. A new classification of the CRS includes 5 subtypes that reflect the physiopathology, time-frame, and nature of concomitant cardiac and renal dysfunction. CRS can be generally defined as a physiopathologic disorder of the heart and kidneys, whereby acute or chronic dysfunction of one organ may induce acute or chronic dysfunction of the other. Type 1 CRS refers to an abrupt worsening of cardiac function leading to acute kidney injury. Type 2 CRS consists of chronic abnormalities in cardiac function causing progressive chronic kidney disease. Type 3 CRS is defined as an abrupt worsening of renal function causing acute cardiac dysfunction. Type 4 CRS describes a state of chronic kidney disease contributing to decreased cardiac function, cardiac hypertrophy, and/or increased risk of adverse cardiovascular events. Type 5 CRS reflects a systemic condition causing both cardiac and renal dysfunction. Biomarkers can contribute to an early diagnosis of CRS and to a timely therapeutic intervention. The use of this classification can help physicians characterize groups of patients, decide on the rationale for specific management strategies and design future clinical trials. 

Key words:
biological markers; cardiovascular diseases; heart failure; kidney failure, chronic; risk factors